Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Nie wszystkie plemiona północne były na tyle głupie, by wszcząć walkę z Aleksandrem.
Niczym bystry jubiler, zdolny dostrzec potencjał w surowym i bezkształtnym kamieniu, król Agrian, Langarus, postanowił przypodobać się macedońskiemu monarsze.
Langarus poinformował Aleksandra, że plemię znane jako Autariaci planowało zaatakować Macedończyków – co więcej, zaproponował, że sam się z nimi rozprawi. Aleksander chętnie się zgodził.
I tak Langarus zawezwał swoje wojska ze wszystkich wiosek i miasteczek w dolinie rzeki Strymon: szybkich peltastów, ściskających mocno włócznie, kawalerzystów na wytrzymałych koniach, przyzwyczajonych do galopu przez skaliste wzgórza, tęgą piechotę uzbrojoną w nikczemne, długie ostrze – rhompaię.
Aby zapewnić ich oddanie sprawie, Langarus mówił im o obowiązku. Wzywał bogów, aby wzmocnić ich hart ducha. Jednak by umocnić ich zapał, obiecał im grabież.