Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Aleksander założył wiele miast, które nosiły jego imię. To nazwał Aleksandria Eschate, co oznacza „najdalsza”.
Tutaj, na skraju znanego świata, osaczony przez wrogów i zmęczony jałowym krajobrazem, Aleksander wzniósł swoje nieprawdopodobne miasto: dowód, że każdy ostatni parasang perskiego imperium był pod jego panowaniem.
Jednak poza granicami imperium, które właśnie podbił, znajdowały się ziemie obszerniejsze i bogatsze nawet niż rozległe królestwo perskie.
Indie: miejsce mało rozumiane przez Greków, którzy wymieniali się opowieściami o krainie, w której gigantyczne mrówki kopały złoto na bogatych zboczach wzgórz, gdzie rzeki miodu spływały ze skał, gdzie ludzie żyli sto, a nawet dwieście lat, nie znając bólu.
Mówili o ludziach z jedną wielką nogą, którą osłaniali się przed słońcem, o ludziach z głowami psów i o ludziach bez głów, którzy mieli twarze na piersiach. Pozwolę tobie zdecydować o prawdziwości tych historii.
Pod jednym jednak względem kraina pięciu rzek była jak każda inna ziemia: targana niekończącym się sporem rywalizujących ze sobą królów.
Po jednej stronie rzeki Hydaspes leżało królestwo Taksilii rządzone przez młodego króla Ambhi, który niedawno wstąpił na tron po tym, jak jego ojciec został zamordowany.
Po drugiej stronie Hydaspes panował inny król: Poros, człowiek, który niedawno zamordował ojca Ambhiego.
Jako że był to doskonały pretekst do kolejnej rundy walk, obaj królowie zebrali swoje wojska, złożyli wyszukane obietnice swoim najemnikom i przygotowali się do wojny.