Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
W przeciwieństwie do Dariusza, Poros nie uciekł. Walczył dalej, nawet gdy jego armia została rozgromiona, a słonie powalone z wrzaskiem na ziemię.
W końcu, wycieńczony ranami, Poros został pojmany i przyprowadzony przed oblicze swojego wroga.
Powiedz mi: jak chcesz zostać potraktowany?
Niczym król.
Podziwiając siłę i szlachetność Porosa, Aleksander nie tylko go oszczędził, ale uczynił go ostatnim satrapą swojego ciągle rozrastającego się imperium.
Tego dnia Aleksander zyskał jednego przyjaciela, ale stracił drugiego.
Jego rany były zbyt poważne, mój panie.
Nie. On wychodził już z gorszych sytuacji.
Każdy z nas ma swoje granice, panie.
Jak zawsze, była tylko jedna rzecz, która mogła ukoić niespokojną duszę Aleksandra – działanie.
Jego nowy sojusznik, Poros, szybko zasugerował odpowiedni cel dla następnego podboju Aleksandra: jego własnych wrogów, wojownicze plemię znane jako Kathanie.
Macedończycy przygotowywali się więc do ponownego wymarszu. Minęło osiem lat, odkąd wyruszyli z domu. Wygrali niezliczone bitwy, założyli miasta, zrabowali więcej bogactw, niż ktokolwiek byłby w stanie wykorzystać.
A jednak wciąż byli pędzeni naprzód przez swego nienasyconego króla. Zaczęli się zastanawiać: czy kiedykolwiek wrócą do domu, by cieszyć się zdobyczami i spłodzić dzieci, które będą słuchały ich opowieści? Czy też Aleksander będzie kazał im przeć naprzód, aż w końcu padną wyczerpani?