Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Rozejrzyj się po tych salach. Podziwiaj te wazony, te gobeliny; te skrzypiące posągi i połamane mozaiki. Wszystkie te rzeczy mają swoją historię: historię, którą ci opowiem.
Będę tak prawdomówny, jak tylko potrafię, choć czasami pamięć mi się wymyka – a niektóre z przekazanych mi historii zostały zagmatwane w powtórzeniach, upiększone przez poetów lub nigdy nie były prawdziwe.
A poza tym niektóre z rzeczy, które ci opowiem… Są tak zdumiewające, że i tak możesz w nie nie uwierzyć.
Wiele miast upadnie w tej historii. Niewiele będzie tak wspaniałych jak Babilon, niegdyś największe miasto na świecie.
Miasto, w którym ogrody wyrastały z dachów, karmione lśniącym Eufratem, który przepływał przez serce Babilonu, miasta otoczonego niebieskimi murami i bramami, na których widniały imiona bogów.
Dariusz, świeżo koronowany król Persów, nie był tu po to, by podziwiać zabytki.
Babilończycy odrzucili panowanie Dariusza, a on zareagował tak, jak królowie perscy mają w zwyczaju – ogromnym gniewem.
Ze swego rozległego królestwa Persowie wydobyli wszelkie narzędzia zniszczenia, jakie mogli znaleźć: olbrzymie wieże oblężnicze, tarany z żelaznymi głowami, strzały owinięte płonącym lnem.
Persowie sprowadzili na Babilon śmierć.