Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Roztrwoniwszy flotę Wielkiego Króla, Arystagoras słusznie obawiał się o swoją głowę i większość innych części ciała.
Ale strach może sprawić, że ludzie robią nieoczekiwane rzeczy. Zamiast uciekać, Arystagoras wzniecił bunt.
Arystagoras wiedział, że będzie potrzebował wszystkich ludzi, jakich zdoła zebrać. Pożeglował do Grecji z mapą z brązu, która pokazywała bogate królestwo perskie, mając nadzieję, że skusi potencjalnych poszukiwaczy szczęścia z ich skalistej ojczyzny.
Ostrożni Spartanie nie chcieli się angażować, ale Ateńczycy, którzy lubują się zarówno w wielkich przygodach, jak i lekkomyślnych decyzjach, dali się łatwo przekonać.
Powróciwszy z ateńskimi poszukiwaczami skarbów, Arystagoras pomaszerował przez Jonię, gromadząc miasta do swojej sprawy i obalając wszystkich władców, którzy pozostali lojalni wobec Persów.
Są tacy, którzy uważają, że Arystagoras był prawdziwym bojownikiem o wolność, oddanym greckiej sprawie; inni mówią, że działał z desperacji lub wstydu. Kolejni sądzą, że chciał tylko większej władzy dla siebie.
Bez względu na to, jaka jest prawda, niegdyś spokojna satrapia Artafernesa stała się miejscem wielkiej rebelii, dowodzonej przez człowieka, który nie miał już nic do stracenia.