Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Niczym pięściarz zachwiany niespodziewanym ciosem, który z nową furią rzuca się na wroga, Artafernes zadał swój pierwszy cios kontrujący buntownikom w Efezie.
Persowie spodziewali się, że powstanie to zostanie rozbite przy pierwszych oznakach przeciwności losu, a mimo to Grecy nadal stawiali opór.
Artafernes wiedział, co trzeba zrobić. Skierował całą potęgę Persji przeciwko Miletowi, rodzinnemu miastu Arystagorasa i epicentrum buntu.
Nie było to małe przedsięwzięcie: Milet był potężną metropolią, słynącą z bogactwa. Ze swego tętniącego życiem portu Milet obsadził wybrzeża Morza Czarnego dziesiątkami kolonii.
Teraz port ten gościł całą jońską flotę, a jej triremy najeżone były zaciekłą grecką piechotą morską.
Groźny cel. Ale Artafernes dobrze znał niekończące się spory swoich dawnych poddanych i wiedział, że jedną luźną nicią może rozplątać cały grecki sojusz.
Artafernes szybko znalazł właśnie taką nić. Greccy marynarze byli na skraju buntu, doprowadzeni do wyczerpania niekończącymi się ćwiczeniami ich nieustępliwego admirała, Dionizjusza.
Artafernes odnalazł miękkie podbrzusze Miletu. Teraz był gotów je rozciąć.