Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Grecy byli w świetnych humorach – jakże mogliby nie być w dobrym nastroju po cudownym zwycięstwie pod Salaminą, a potem brawurowym uderzeniu na Cypr?
Na kolejny cel wybrali Bizancjum: nie było to zwykłe miasto, ale brama między kontynentami, a jego porty były zatłoczone kupcami z setek różnych krajów.
Nad grecką flotą zawisły jednak kłopoty.
Wódz Spartan Pauzaniasz zaczął traktować sprzymierzeńców tak, jak despota traktuje swoich niewolników: zamiast perswazji posługiwał się groźbami, stawiał żądania, a nie szukał rady.
Sprzymierzeńcy, rozwścieczeni arogancją Pauzaniasza, szeptali swoje protesty do najbardziej nieprzekupnego męża stanu – Ateńczyka Arystydesa.
Arystydes – czy to zirytowany niesprawiedliwością, czy też wyczuwając szansę dla Aten, a może przyswajając sobie talent Temistoklesa do intryg – zaczął się zastanawiać, czy to Ateny, a nie Sparta, nie powinny przewodzić greckiemu sojuszowi.