Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Zaraza zabiła Peryklesa, a wraz z nim pewną rękę Aten.
Być może Perykles miał w pewnym sensie szczęście. Zmarł u szczytu sławy, zanim zdążył ponieść nieuchronny upadek, czekający wielkich ludzi w Atenach.
Ale dość już o Atenach. Pozwólcie, że opowiem wam o Peloponezie, ojczyźnie Spartan, gdzie postrzępione góry wznoszą się nad równinami poszarpanymi przez trzęsienia ziemi.
Wzdłuż jego urwistego wybrzeża ciągnęli ateńscy najeźdźcy: triremy wbijały swoje odziane w brąz dzioby na wybrzeża Peloponezu, mściwi hoplici roili się jak szerszenie.
W większości przypadków Spartanie nie byli przystosowani do radzenia sobie z tymi najazdami – zawsze byli powolnym, ociężałym ludem.
Dziarski generał Brazydas nie był jednak typowym Spartaninem: energiczny, towarzyski, elokwentny, bystry w myślach i szybki w działaniu.
Kiedy ateńscy najeźdźcy przybyli do Methoni, miasto wołało o takiego właśnie wybawcę – gdyby tylko Brazydas zdążył na czas…