Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Spartanie odpierali najazdy za najazdami, ale wiedzieli, że okręty z czarnymi brzuchami będą przypływać – chyba że uda im się zmusić Ateńczyków do skierowania uwagi gdzie indziej.
Wkrótce nadarzyła się okazja dzięki sugestii przebiegłego króla macedońskiego, Perdikkasa.
Przyniósł wiadomość, że wielu sprzymierzeńców Aten na dalekiej północy waha się w swoim zaangażowaniu – być może są to dojrzałe owoce, które należy zerwać z wrogiego sojuszu.
To nie lada wędrówka dla większości Spartan, którzy spędzają jak najmniej czasu z dala od ojczyzny. Ale Brazydas nie był taki jak większość Spartan.
Zgromadził armię, której siłę wzmocniły tysiące helotów, którym obiecał wolność w zamian za dzielną służbę.
Ruszyli na północ, z odzianymi w czerwone płaszcze Spartanami na czele, gotowi wbić włócznie w nagą flankę ateńskiego imperium.