Naciśnij ESC, aby pominąć przerywnik filmowy
Wyprawa sycylijska została zaplanowana w pośpiechu, przeprowadzona nieudolnie i zakończyła się w przerażający sposób. Ateńczycy zostali przepędzeni z Syrakuz aż do rzeki Asinaro, gdzie zostali przebici włóczniami jak wijący się tuńczyk we wzburzonej krwią wodzie.
Ta porażka powinna była oznaczać koniec imperium ateńskiego, ale podobnie jak wielogłowa Hydra, Ateny potrafiły wyleczyć się z każdej rany.
Dopóki Ateńczycy mogli ukrywać się za murami, zaopatrywani z morza, nigdy się nie poddawali.
Lizander wiedział o tym. Kiedy Sparta mianowała go admirałem – admirałem floty, która jeszcze nie istniała – cóż, wydawało się, że to ostatnia zniewaga w całym jego życiu, pełnym szyderstw.
Ale Lizander był zdeterminowany. Wiedział, że Sparta potrzebuje floty, a ta wymaga pieniędzy – prawdziwych pieniędzy, a nie żelaznych monet, których surowi Spartanie używali jako waluty.
Lizander popłynął więc do Jonii, aby spotkać się z młodym księciem perskim, Cyrusem. Zawarł układ ze starym wrogiem: perskie złoto na spartańską flotę i kłopotliwa flota ateńska obrócona w drzazgi.