Majowie Majowie zamieszkiwali półwysep Jukatan na terenach współczesnych Hondurasu oraz Gwatemali. Byli tam obecni być może już w drugim tysiącleciu przed naszą erą, ale szczyt ich potęgi przypadł na lata 600–900 naszej ery. Mimo że mieszkali na terenach o marginalnej zdatności do upraw, wznosili budowle i miejsca kultu nie mniej wspaniałe niż te spotykane w Egipcie. Skala tych miejsc zaskakuje, ponieważ ich religia była dosyć prosta. Architektura również nie była znacząco rozwinięta, choć robiła wrażenie w porównaniu do innych ówczesnych osiągnięć budownictwa na świecie. Majowie wynaleźli unikatowy język pisany, który rozszyfrowujemy dopiero w obecnych czasach. Do dziś przetrwały jedynie trzy księgi Majów z całej kolekcji zniszczonej przez Europejczyków, którzy obawiali się, że zawierają herezję. Majowie dysponowali zaawansowaną wiedzą z zakresu matematyki i astronomii. Ich rozumienie i przewidywanie ruchu gwiazd i planet było kluczowe dla stworzenia kalendarza oraz datowania ważnych świąt. Mieszkali w niewielkich wioskach, które nie przetrwały do czasów obecnych, ale w przypadku ceremonii gromadzili się w miejscach kultu. Władza w społeczeństwie Majów należała do wojowników oraz kapłanów. Potęga Majów zaczęła słabnąć pod koniec X wieku, być może ze względu na trzęsienia ziemi oraz wybuchy wulkanów. Wiele z ważniejszych miejsc kultu zostało wtedy opuszczonych. Wojownicy ze środkowego Meksyku najechali na terytoria Majów, przez co ci rozpadli się na niewielkie zgrupowania osad rozsianych wśród lasów deszczowych. Ostatni ośrodek Majów został podbity w XVII wieku przez Hiszpanów. W dzisiejszych czasach na Jukatanie żyje około dwóch milionów potomków tego plemienia.