Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
İskender, İstefe'yi neredeyse yerle bir etti. Geriye kalmasına izin verdiği tek şey tapınaklar, antik Cadmeia ve şair Pindar'ın eviydi.
İsyankâr Yunanlardan geriye kalanların etrafı anında sarıldı ve İskender gözlerini bir kez daha Pers İmparatorluğu'na çevirdi.
İskender, büyük bir sefere çıkmadan önce tanrı Apollo'nun bilgeliğinden faydalanma arayışında Delfi'ye gitti.
İskender oraya vardığında Apollo'nun rahibesinin tapınakta olmadığını ve o gün kehanette bulunulmasının yasak olduğunu öğrendi.
Kendi iradesinin tüm kutsal kurallardan üstün olduğuna inanan İskender, kaderini öğrenmeye kararlı bir şekilde rahibenin odasına gitti ve onu tapınağa doğru sürükledi.
\Oğlum!\ diye bağırdı korkmuş rahibe. \Seni kimse yenemez!\
Kaba kuvvetle edindiği kehanetten memnun kalan İskender, Çanakkale Boğazı'nı geçti.
Parmenion ön muhafızlarıyla birlikte bekliyordu ancak İskender'in daha acil işleri vardı.
Truva'ya gitti ve Ahilleus'un mezarına kutsal yağ sürdü. Arkadaşlarıyla birlikte Homer'in İlyada'sındaki kahramanlarmışçasına turladılar.
Perslerin böyle şeylere ayıracak vakti yoktu. Sarp yataklarının ve hızlı akan sularının İskender'in gazabını önleyeceğini umarak güçlerini Granikos Nehri'nde topladılar.
İskender, karşısına dizilen orduya baktı. Bugüne dek karşılaştığı tüm ordulardan daha kalabalıktı, Pers soylularının atları safların arasında kasılarak yürüyor, binicileri ise öldürmek istedikleri işgalciyi büyük bir hevesle izliyordu.
İskender, Granikos'a yapılacak tek bir hücumla bütün seferini riske atabilirdi.