Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
Halikarnas'ı aşmak Granikos'taki gibi büyük bir başarıydı. Anadolu'da savaşmadan teslim olan şehirlerden bahsetmiyorum bile.
Yine de İskender gerçekten arzuladığı zafere henüz ulaşamamıştı. Adını Yunanistan'a ilk Pers istilasını başlatan hükümdardan alan Pers kralı III. Darius ile yüzleşme umuduyla bir kez daha yola koyuldu.
İskender yoldayken Gordion şehrine rastladı. Orada eski bir arabaya bağlanmış, oldukça karmaşık bir düğüm bulunuyordu. Bu düğüm o kadar karmaşıktı ki başının ve sonunun nerede olduğunu kestirmek tamamen imkânsızdı.
Çok sıradan bir şey gibi gözükse de bu düğümü çözenin dünyaya hükmedeceğine inanılıyordu.
İskender düğümü inceledi ve duraksadı. Ardından kılıcını savurup düğümü ikiye böldü.
Sonrasında İskender yoluna devam edip Kilikya'ya ulaşana dek güneye yürüdü. Göğsünde korkunç bir ateşin yandığını hissediyordu, öfkeli bir aygır gibi köpürerek terler dökmeye başladı.
Kendini Tarsus Çayı'nın soğuk suyuna atan İskender ağrılarla ve ateşle çıktı.
Kralın doktorları ona bir çare bulmaya çalışmaktan bile korkuyordu zira başarısız oldukları takdirde kim bilir onları ne gibi felaketler bekliyor olacaktı?
İçlerinden yalnızca bir tanesi, Akarnanyalı Filip bir şifa hazırlamaya niyetliydi. İskender tam iksiri dudaklarına götürürken bir ulak, Parmenion'dan gelen bir mektubu ona uzattı. Bu mektup Pers kralının onu zehirlemesi için doktora para verdiğini iddia ediyordu.
İskender doktorun gözlerinin içine baktı ve iksiri kafasına dikti.
İlk başta kralın nefesi kesildi, neredeyse kendinden geçti ancak Filip onunla ilgilendikten sonra İskender kendine geldi. Şifanın tüm vücudunda etki etmeye başladığını hissediyordu.
Dinlenmesi gerektiği kesindi. İskender ve askerleri aşağı Kilikya'da hoş karşılandı, nihayet amansız seferlerine bir mola vermişlerdi.