Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
Büyük İskender, I.Darius'un bir kez daha elinden kaçmasına göz yummamaya kesin kararlıydı.
Büyük İskender, sarp tepeleri ve hareketli çöl kumlarını aşarak Büyük Kral'ı kovaladı. Hızlı binicilerini, buz gibi çöl gecelerinde ve güneşin işkenceye çevirdiği uzun yaz günlerinde ileri sürdü.
Ancak İskender sonunda düşmanına yetiştiğinde, I. Darius ölmek üzereydi. Devrilmiş arabaların ve yorgunluktan tükenmiş katırların arasında, toprağın üzerinde yatıyordu. Ahameniş İmparatorluğu'nun Büyük Kralı, kendi adamları tarafından öldürülmüş, kanlar içinde can veriyordu.
Büyük İskender, I. Darius'un bedenini temizletti, giydirdi ve annesine geri gönderdi.
Ve Büyük İskender, Makedonya tacını devralmasından yalnızca beş yıl sonra Ahameniş İmparatorluğu tacını ele geçirdi. Gerçekten de kralların kralıydı.
I. Darius'un katillerini acımasızca avladı; direnmeye cüret eden şehirleri şiddetle bastı. Ama gerçekte, Ahameniş yönetici sınıfının çoğu bir kralı bırakıp ötekini benimsemekte pek hevesliydi.
Büyük İskender'in sahip olduğu türden bir güç, nadiren huzur içinde bırakılırdı. Büyük İskender, bir gün kendi sarayında planlanan bir suikast girişiminin haberini aldı.
Olası suikastçılar yakalanıp idam edildi, bunların arasında Parmenion'un oğlu Filotas da vardı. Filotas, komployu biliyordu ama sessiz kalmıştı. Büyük İskender, bu sessizliğin suikastın kendisi kadar ağır bir suç olduğunu ilan etti.
Peki ya Parmenion ne olacaktı? Oğlunun idam edildiğini öğrenir öğrenmez harekete geçeceği kesindi. Ayrıca, emrinde binlerce sadık asker vardı. Hayır… O da ölmeliydi.
Çadırıma silahlı, kuşanmış adamlar göndermiş. Demek ki sonunda beni ortadan kaldırmaya karar vermiş.
Direnecek misiniz efendim?
Hayır, direnmeyeceğim. Ama çocuk kral şunu bilsin: Tanrılar, aşırılığı affetmez.