Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
Büyük İskender'in çöldeki ilerleyişi ağır bir bedelle sonuçlandı. Kumlar hastalık, susuzluk ya da iltihaplı yaralar yüzünden gücünü yitiren sayısız askeri yuttu.
Neden? Neden çöle meydan okudu? Onu aşmanın şanını kazanmak için mi? Yoksa hırslarını tatmin etmeyi reddeden ordusunu cezalandırmak için mi? Artık bunu yalnızca tanrılar bilir.
Ve en ağır kayıplar henüz yaşanmamıştı.
Sen olma Hephaestion. Herkes olsun ama sen olma.
Seni dünyanın öbür ucuna kadar takip ederdim İskender.
Ahilleus'un Patroklos için tuttuğu yas gibi, Büyük İskender de Hephaestion için yas tuttu. Destansı bir ıstırap duyuyordu, içinde gök gürültüsünü andıran bir öfkeyle harmanlanmış keskin bir keder vardı.
Karanlıklaşan gökyüzünde ilerlerken şiddetini toplayan bir fırtına bulutu gibi, Büyük İskender de içinde patlamaya hazır bir öfkeyle sarsılıyordu.
Kara bakışları, Zagros'un sarp dağlarında yaşayan Cossaeilerin üzerine çevrildi. Uğursuz bir sessizlik içinde, büyük fatih adamlarını tepelere doğru yönlendirdi… Son kez.