Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
I. Darius'un acımasız bir fatih olduğunu düşünebilirsin. Kendisine karşı çıkan herkesi acımasız bir güçle ezdiği doğrudur ama aynı zamanda takdire şayan bir yönetici olmuştur.
Kıyım sona erdiğinde imparatorluğunu satraplık olarak bilinen eyaletlere böldü ve bu eyaletlerin başına güvenilir adamlarını atadı.
İmparatorluğun batı sınırında, I. Darius'un kardeşi Artaphernes'e emanet ettiği Lidya satraplığı yer alıyordu.
Issız bir konumda olmasına rağmen gayet hoş bir bölgeydi burası. Lidya güzel atların, altın dolu nehirlerin ve tüm Akdeniz bağbozumlarına rakip olacak şarapların bulunduğu zengin bir ülkeydi.
Lidya'nın batı kıyılarında İyonya adı verilen bir bölge vardı ve yüzyıllar önce İyonya kıyılarına koloniler kurmuş olan Yunanlar burada yaşıyordu.
Burada yaşayan Yunanlar, Persli efendilerine çok sorun çıkarmazdı. Onlar haraçlarını zamanında ödedikleri sürece Persler de bu yabancı tebaayı kendi başlarına bırakıyordu.
Hırsları kendi kapasitesini aşan bir adam olan, Yunan kenti Milet'in hükümdarı Aristagoras da işte bu noktada devreye girmekteydi.
Kafasında hayalî zaferler kuran Aristagoras, satrap Artaphernes'in huzuruna çıktı ve efendisine bir plan sundu. Bu plana göre Persler Aristagoras'a bir donanma sağlarsa Aristagoras, Büyük Kral adına Nakşa Adası'nı fethedecekti.
Bu plan Artaphernes'in ilgisini çekmişti. Nakşa, kral olan kardeşini memnun edecek bir mücevherdi şüphesiz.
Bunun üzerine Artaphernes sefer sırasında ihtiyaç duyulabilecek her türlü şeyi topladı: Tersane işçileri ve dümenciler; hamallar ve levazım subayları; triremeler için sedir ağacı ve mızraklar için kızılcık ağacı; yemek için tombul keçiler ve kurbanlık beyaz kuzular...
Muhteşem bir fethin gerçekleşmesine kesin gözüyle bakılıyordu.