Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
Milet'in ele geçirilmesiyle Yunan isyanı dağıldı.
Sardis'in yakılmasının acısı hâlâ tazeyken Persler; şehirleri, tarlaları ve kutsal alanları ateşe vererek isyanın son kalıntılarını da acımasızca yok etti.
Aristagoras'ın kibrinden geriye yalnızca kül ve kararmış kemikler kalmıştı.
Çoğu insan için bu yeterli bir intikam olabilirdi.
Ancak Büyük Pers Kralı intikamını mutlak biçimde almak zorundaydı. Tek bir isyancının bile cezadan kaçtığı görülürse I. Darius çok geçmeden ya inatçı Baktriyalılarla karşı karşıya gelecek, ya tekrardan küstah Babillilerle yüzleşecek ya da isyanlar arasında geçici bir barış dönemi yaşayan Mısırlılarla uğraşmak zorunda kalacaktı.
Hayır, düşmanlar hâlâ cezasını çekmemişti. Sırf Büyük Kral'ın ülkesini yağmalamak için Ege'nin öbür ucundan yelken açmış askerler hâlâ ortalıkta dolaşıyordu.
I. Darius her akşam yemeğinde bir hizmetkârından kulağına üç kez şöyle fısıldamasını istemişti: "Efendim, Atinalıları unutmayın."
Bunun üzerine Büyük Kral muazzam bir donanma inşa edilmesini emretti ve bu donanmayı en güvenilir komutanı Datis'e emanet etti.
Etezien rüzgârlarının ilk esintisiyle birlikte Datis derin gövdeli savaş gemilerini, pruvaları Yunanistan'a dönük olacak şekilde Ege'ye gönderdi.
O zamanlar çoğu filo, kıyı şeridi boyunca ilerler ve her gece kıyıya dönerdi.
Gelgelelim Datis'in planı farklıydı. Yıllar önce Aristagoras'ın başarısızlığı yüzünden Yunanlıların başına büyük belalar açan Nakşa'dan başlayarak Ege adalarını kana bulayacaktı.