Ara sahneyi atlamak için ESC tuşuna bas.
Brasidas galip geldiğini öğrenecek kadar uzun yaşadı. Yunanlar için kusursuz bir ölümdü bu, şanının zirvesindeyken hayata gözlerini yummaktan daha iyi ne olabilirdi ki?
Kimileri Brasidas'ın bile isteye ölümün peşinden gittiğini, yaşlılığın getirdiği huzurdan ziyade Ares'in huzurunda ölmeyi tercih ettiğini söyler.
Yunanlılar sürekli birbirleriyle savaş içinde olsa da sorunlarını çabuk çözerlerdi. Uygun bir ovalık alan bulup karşı karşıya geçer, aradaki husumeti tek bir amansız çarpışmayla çözüme kavuştururlardı.
Lakin bu yeni, bitmek bilmeyen savaş türü biraz yorucu olmaya başlamıştı. Brasidas ve Cleon'un da ölümüyle Sparta ve Atina en hayat dolu liderlerini kaybetmişti.
Böylece diplomasiye başvurup 50 yıl sürecek olan bir barış antlaşması imzaladılar.
Gel gör ki daha on yıl geçmeden bıçak bıçağa gelmişlerdi bile.
Kötü kararlar alma konusunda Atinalıların üstüne yoktu zaten. Zafer kazanmak adına onca yer arasından Sicilya'da, yeni ve gereksiz bir cephe oluşturmaya karar verdiler.
Böylece Atinalılar, Sicilya'nın büyük taş surlarla çevrili başkenti Siraküza'yı kuşatmaya çalıştı.
Siraküzalılar da buna engel olmak için onların yolunu yeni bir sur ile kesmeye yeltendi. Yunanların kuşatma işçiliğinin zirve noktası bu maalesef.
Aylar süren karşılıklı sur örme faslının ardından Siraküzalıların iradesi sarsılmaya başlamıştı. Fakat tam da o sırada Sparta'dan takviye birlikler geldi...