Orta Çağ Batı medeniyeti tarafından bulunan ''Orta Çağ'' ifadesi, M.S. 500'den 1500'e kadar olan Avrupa tarihini içeren 1000 yılı tanımlamaktadır. Orta Çağın başlangıcı, genel anlamda klasik kadim tarihin sonu olarak kabul edilen Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşü olarak belirtilir. Orta Çağ'ın bitişi de Rönesans'ın başlangıcı (Avrupa'nın yeniden doğuşu) ile sonuçlanır. 1453'te Konstantinopolis'in düşüşü, 1456'da ilk kez matbaanın kullanımı, Avrupalıların 1492'deki Amerika keşfi, 1517'de Martin Luther tarafından başlatılan Protestan Reformu ve İtalya'da sanatın filizlenişi dönemin sonunu getiren olaylar arasındadır. Böylece Orta Çağ, kadim ve modern tarihin arasında kalmıştır. Asya ve Orta Doğu'daki tarihi dönemler Avrupa Orta Çağ konseptine tam olarak uymaz. Çin, Avrupa'nın başına gelen büyük yıkımlar olmadan tarih öncesi zamanlardan, Batının modern tarihine kadar yavaşça gelişti. Çin bazı hanedanlıkların kontrolü altına girdi ve işgallere uğradı ancak temel kültür istikrarla ilerledi. Japonya da istikrarlı olarak ilerledi ve çoğunlukla kendi başına bırakıldı. Orta Doğu'nun tarihi, Avrupa'nın Orta Çağı ile daha yakından uyumludur çünkü bu iki bölge komşuydu ve birçok şekilde birbirleriyle etkileşim halindeydiler.