Vikingler Vikingler ("kuzeyliler" anlamında) Romalıların Cermenler olarak adlandırdığı, Avrupa'da terör estiren son barbar kabilesiydi. İskandinavya'daki yurtlarından yayılarak birden ejder gemilerinden (böyle denmesinin sebebi pupa ve pruvaya oyulmuş ejderha başlarıydı) denizlerin ötesine darbe indirdiler. Baskın yaparak, yağmalayarak ve ciddi bir silahlı direniş oluşmadan geri çekilerek başladılar fakat gittikçe daha da cüretkâr hâle geldiler. En sonunda Avrupa'nın önemli kısımlarını işgal edip oralara yerleştiler. Pagan olduklarından din adamlarını öldürüp kiliseleri yağmalamaktan çekinmediler ve acımasızlıkları ve vahşilikleriyle korku saldılar. Aynı zamanda dikkate değer zanaatkârlar, denizciler, kâşifler ve tüccarlardı. Vikinglerin ana vatanı Norveç, İsveç ve Danimarka'ydı. Geçici de olsa Baltık kıyısının çoğu kısmı, Rusya'nın iç kısımlarının çoğu, Fransa'daki Normandiya, İngiltere, Sicilya, güney İtalya ve Filistin'in bazı kısımları Vikingler ve onların soyundan gelenlerin kontrolündeydi. 825 yılında İzlanda'yı keşfettiler (İrlandalı keşişler zaten oradaydı) ve 875'te oraya kuruldular. 985'te Grönland'ı kolonileştirdiler. Bazıları Vikinglerin Kolomb seferinden 500 yıl önce Newfoundland'e ulaştıklarını ve Kuzey Amerika'nın bir kısmını keşfettiklerini düşünmektedir. Vikingler doğu Baltık Denizi'nin çevresine baskınlara ve sonrasında yerleşmeye altıncı ve yedinci yüzyıllarda başladı. Sekizinci yüzyılın sonunda modern Rusya'nın nehirlerinden aşağı doğru uzun baskınlar düzenliyor ve yol boyunca savunma için kaleler kuruyorlardı. Dokuzuncu yüzyılda Kiev'e hükmediyorlardı ve 907 yılında 2000 gemi ve 80.000 askerlik bir kuvvet Konstantinopolis'e saldırdı. Bizans imparatoru tarafından çok uygun ticaret şartlarıyla satın alınmışlardı. Vikingler sekizinci yüzyılın sonlarında, önce Batı'ya saldırdılar. Danimarkalılar İngiltere'nin kuzeydoğu kıyısındaki Lindisfarne'da bulunan ünlü ada manastırına saldırıp yağmalayarak bir akım başlattılar. İngiltere, Fransa ve Almanya'ya karşı yapılan baskınların boyutu ve sıklığı artarak, istila noktasına geldi. Daha uzağa yapılacak baskınlara üs olması için yerleşim yerleri oluşturuldu. Kuzeybatı Fransa'daki Viking yerleşimleri Normandiya ("kuzeylilerden") olarak anılmaya başladı ve halkına da Normanlar denildi. 865 yılında büyük bir Danimarkalı ordusu İngiltere'yi istila etti ve sonraki iki yüzyıl boyunca İngiltere'nin büyük kısmını ellerinde tutmaya devam ettiler. Aynı anda Danimarka ve Norveç'i yöneten Knud, 1066'dan önce tüm İngiltere'nin son krallarından biriydi. 871'de başka bir büyük donanma Paris'e saldırmak için Sen Nehri'nden yukarıya yelken açtı. Fransa'nın batı kısmı mani olunmadan yağmalanabilsin diye izin verilip büyük bir miktarda ödeme yapılmadan önce bu şehri iki yıl boyunca kuşatma altında tuttular. 911'de Fransız kralı, Normandiya'nın Viking şefini Hristiyanlığı kabul etmeleri ve baskını durdurmaları karşılığında dük ilan etti. Normandiya Düklüğü'nden kayda değer savaşçılar çıktı. Bunların arasında 1066'da İngiltere'yi fetheden I. William, 1060 - 1091 yılları arasında Sicilya'yı Araplardan alan Robert Guiscard ve ailesi ve Kudüs haçlı krallığının kralı I. Baldwin vardı. Viking baskınları onuncu yüzyılın sonunda kesildi. Danimarka, İsveç ve Norveç krallık oldu ve krallarının enerjisinin büyük çoğunluğu topraklarını yönetmeye adandı. Hristiyanlığın yayılması eski pagan savaşçı değerlerini zayıflatarak yok etti. İskandinavlar da zorla girdikleri kültürlerin içine çekildiler. İngiltere'nin işgalcileri ve fatihleri İngiliz, Normanlar Fransız ve Ruslar Rus oldu.